Armand Sluysmans in gesprek met nieuwe voorzitter van de coöperatie MFEU.

 

Nieuwe voorzitter Met Fruit Erop Uit. Een advocaat?

De scheidend voorzitter van de ondernemers coöperatie Met Fruit Erop Uit, Emiel Frambach, blikt tevreden terug op een mooie tijd. Samen met het bestuur en de leden is onder zijn voorzitterschap een mooie basis gelegd voor een dynamisch samenwerkingsverband tussen diverse ondernemers in het Heuvelland. Maar, zo zegt de evenementorganisator Frambach, is het weer tijd om te focussen op zijn eigen onderneming Extra Leisure, die naast Iron Man in de afgelopen jaren, een aanzienlijke toename van evenementaanvragen heeft gekregen. Bovendien mag ook weer eens een frisse wind door de coöperatie waaien.

 

Afgelopen maandag is Frambach dan ook afgetreden en is MFEU op zoek gegaan naar een aardige opvolger voor hem. En die heeft MFEU gevonden in de persoon van mr. James Leliveld, een Maastrichtse advocaat.

 

“Een advocaat als voorzitter van MFEU,

is dit niet iets als een nijlpaard in de Maas?”

 

“Ach, welnee” lacht Leliveld, “nijlpaarden heb je volgens mij ook in het Gaia Zoo, dus waarom geen advocaat als voorzitter van deze club. Je moet het ruimer zien, maar eerlijk is eerlijk, toen ik vorig jaar door Emiel Frambach gevraagd werd om lid te worden van MFEU had ik wel zo mijn bedenkingen. Wat moest ik nou met een coöperatie met als thema fruit en fruitteelt? Ik ken amper het onderscheid tussen een appel en een peer, maar ik dacht, ach geef het eens een kans.”

 

Een eigenschap die wel typerend is voor Leliveld, advocaat in hart en nieren, maar vooral ook ondernemer. Altijd open voor nieuwe en verfrissende ideeën, met de kennis van een ervaren ondernemingsrecht advocaat, maar dan wel een met ondernemersvisie. De reden waarom Leliveld dan ook regelmatig wordt betrokken bij start ups, turn around processen van bedrijven in moeilijkheden, het opzetten van samenwerkingsverbanden of het optimaliseren van bedrijven voor bijzondere gebeurtenissen zoals een verkoop of herfinanciering. En natuurlijk ook nog het echte advocatenwerk, het procederen in civiele zaken.

 

Dus voor advocaten begrippen met zijn praktijk wel een beetje een vreemde eend in de bijt. In de 28 jaar dat hij advocaat is heeft hij natuurlijk veel in de keuken van andere bedrijven gekeken en met de ervaring van een (voormalig) curator in faillissementen weet hij zeker waar het in elk geval fout kan gaan. Daardoor ziet Leliveld kansen die anderen soms niet zien. “In mijn vak heb ik geleerd dat je altijd open moet staan voor andere wegen en dat bevooroordeeldheid soms kan leiden tot gemiste kansen. Een frisse blik op een bedrijf door een buitenstaander kan soms verhelderend werken. Want ondernemerschap kan soms leiden tot bedrijfsblindheid.

 

“Ondernemers die niet onder een noemer te vangen zijn, maar wel met een hele belangrijke gemene deler: het Heuvelland”

 

En dat is ook waarom Leliveld zich destijds als lid van MFEU heeft aangemeld. “Vandaar dat ik vorig jaar ben opgetogen naar een algemene ledenvergadering van MFEU. Ik werd meteen razend enthousiast over het concept. Ik merkte de bevlogenheid van het bestuur en de leden. Ik voelde dat er een dynamiek heerste, die ik bij de meeste van dit soort clubjes nog niet had gevoeld. Dat vond ik wel zeer interessant en ik besloot ook meteen om lid te worden. Wat mij ook op viel is dat het thema fruit en fruitteelt nog steeds prominent op de agenda staat maar dat in de loop der tijd de samenstelling van de coöperatie aanzienlijk is gewijzigd en wel in positieve zin. In de tussentijd bestaat de coöperatie niet meer alleen uit fruittelers of daaraan verwante bedrijven, maar heeft de coöperatie zich ook uitgebreid tot de meest uiteenlopende soorten ondernemers actief in diverse takken van sport. Ondernemers die niet onder een noemer te vangen zijn, maar wel met een hele belangrijke gemene deler: het Heuvelland.”

 

En daar ziet Leliveld als nieuwbakken voorzitter van MFEU de uitdaging. Samen met de coöperatie het Heuvelland en haar ondernemers nog beter op de kaart te zetten en het hoofd bieden aan de uitdagingen van het ondernemerschap in deze regio.

 

“Ik was wel enigszins verbaasd toen het bestuur mij vroeg of ik voorzitter wilde worden omdat Emiel Frambach zou aftreden. Die zag ik niet aankomen en eerlijk gezegd moest ik wel even aarzelen, immers het een en ander is niet altijd even makkelijk te combineren met mijn drukke praktijk, doch de mogelijkheden en kansen van zo’n coöperatie als MFEU zijn onbegrensd. Bovendien kreeg ik de commitment van de rest van het bestuur, vrijwilligers nota bene. Hun bevlogenheid was voor mij doorslaggevend.

 

Dus waarom niet? Er is een mooie basis gelegd en het is nu aan mij om samen met het zittende bestuur deze basis nog verder uit te bouwen en de doelstellingen van de coöperatie verder te realiseren.“

 

Wat er zoal moet gebeuren is voor Leliveld wel duidelijk. “Ten tijde van de algemene ledenvergadering bij Fruitteeltbedrijf Huids in Berg en Terblijt ging een wereld voor me open. Uiteraard maak ik veel mee in mijn dagelijkse praktijk als advocaat, maar toch leer ik iedere dag weer bij. Het was aan de ene kant ontluisterend om te zien wat voor een mooi bedrijf dit is en met welke zorg het bedrijf onder de bezielende leiding van Eric Huids en zijn vrouw ** wordt omgeven, maar dat aan de andere kant de branche te lijden heeft onder zoveel externe factoren. Simpele dingen waar je als buitenstaander nooit zo goed over nadenkt, zoals bijvoorbeeld de verschuiving van seizoenen, plagen van uitheemse insectensoorten, hagel en weerstormen, wet,- en regelgeving en ook nog eens de wereldpolitiek. Zo heeft het MH17-drama een aardverschuiving veroorzaakt in de exportmarkt voor fruittelers en andere agrarische bedrijven, waardoor de prijzen enorm onder druk zijn komen te staan en veel ondernemers zelfs gedwongen zijn om onder de kostprijs te verkopen. Dit is natuurlijk op langere termijn rampzalig. Niet alleen voor de ondernemers zelf, maar ook voor de regio”

 

Maar voor de ras optimist Leliveld mag dat geen reden zijn om bij de pakken neer te zitten, aldus Leliveld: “Wij moeten ons meer realiseren dat wij in Limburg op een gouden ei zitten. We hebben plenty mogelijkheden om onze economie te verbeteren en onze kansen te vergroten. We moeten ze alleen leren zien of beter benutten. Ondernemers zullen nieuwe wegen moeten vinden en soms ook iets meer out of the box moeten denken. Soms is het ook een kwestie van het heruitvinden van het businessmodel. Maar goed, ik begrijp dat het niet altijd meevalt om uit je comfortzone te treden en dan is juist de hulp van een externe coach, want ja dat ben ik eigenlijk ook vaak, wel prettig.”

 

“Daarom is het belangrijk dat we juist veel meer samenwerken, kennis met elkaar delen, als regionale ondernemers elkaar meer gunnen, om op die manier een vuist te maken tegen de grote jongens daarbuiten”

 

En over de regio heeft Leliveld ook een heldere visie. “Wij zijn al lang geen eiland meer, maar onderdeel van een veel grotere economische keten. Dat blijkt ook wel uit het MH17 gebeuren. Welnu, de keten van de regionale economie is net zo sterk als de zwakste schakel. Daarom is het belangrijk dat we juist veel meer samenwerken, kennis met elkaar delen, als regionale ondernemers elkaar meer gunnen, om op die manier een vuist te maken tegen de grote jongens daarbuiten. Als individuele ondernemer kun je die strijd niet aan en delf je al gauw het onderspit. Daarom is samenwerking gewoon hartstikke belangrijk. En die samenwerking faciliteert MFEU juist.”

 

Maar ondanks zijn optimisme en ongebreidelde ambitie is Leliveld ook een realist: “We kunnen de wereld niet veranderen, maar we kunnen wel het geluk een beetje naar onze hand zetten. Als je niets doet dan gebeurt er ook niets, zo simpel is het, dus laten we ieder initiatief gewoon omarmen en een goede kans geven. We kunnen wel roepen dat het ons “overkomt” maar misschien laten we het ons ook wel overkomen. We moeten gewoon veel slimmer zijn dan de rest van de wereld. De krachten bundelen en onze (natuurlijke) bronnen verder uitbouwen en uitmunten. De natuurlijke habitat van Limburg biedt ons volop kansen. We moeten er alleen voor open staan. En doe je dat samen, dan gaat het allemaal een stuk sneller en efficiënter. Er is dus nog veel werk aan de winkel.”

 

Samen met het bestuur zal Leliveld de komende periode benutten om de lange termijnvisie van MFEU te bepalen. Elkaar leren vertrouwen is voor Leliveld essentieel, dus daarom is het van belang dat op korte termijn eerst eens de verbindingen tussen de coöperatieleden worden versterkt. Aldus Leliveld: “Wil je samen iets doen dan zul je eerst van elkaar moeten weten wat je te bieden hebt. Ook zul je elkaar beter moeten leren kennen. Dat is meteen de basis voor vertrouwen. En als het vertrouwen er is, dan hoef je het niet ver te zoeken en dan is de kruisbestuiving al snel een feit. Dat dit werkt is recentelijk nog gebleken. Veel ondernemers hebben elkaar al middels MFEU gevonden. Iets waar Emiel Frambach en het zittende bestuur van MFEU behoorlijk trots op mogen zijn.”

 

Leliveld ziet de toekomst van de regio en van MFEU met vertrouwen tegemoet: “Ik heb er zin an”, sluit hij af met de gevleugelde woorden van een bekend politicus.

Wilt u meer weten over James Leliveld: http://www.leliveldadvocaten.nl